Ο Ναός της Παναγίας στην Ανωγή Ιθάκης, κτισμένος σε υψόμετρο 500m, είναι ένας από τους μεγαλύτερους, σημαντικότερους και αρχαιότερους ναούς των Βαλκανίων. Είναι ρυθμού Βασιλικής μεγάλων διαστάσεων (μήκος 30m και πλάτος 10m περίπου) και όπως λέγεται κτίστηκε τμηματικά πριν από 700 χρόνια. Το εσωτερικό του Ναού παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι είναι ολόκληρο σκεπασμένο με τοιχογραφίες Βυζαντινής Τεχνοτροπίας και γι’ αυτό το λόγο έχει κηρυχθεί από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων από το 1959, ως διατηρητέο ιστορικό μνημείο.

τεγάζει ευρήματα από τη βόρεια Ιθάκη που χρονολογούνται από τη πρωτο-ελλαδική ως και τη ρωμαϊκή περίοδο. Το κτήριο κατασκευάσθηκε το 1933. Το1994 έγινε αναμόρφωση της έκθεσης και εργασίες επισκευών του Μουσείου. Τα περισσότερα ευρήματα προέρχονται από τις ανασκαφές που έγιναν στο Σπήλαιο του Λοίζου και στα Πηλικάτα από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Το σπήλαιο είχε κυρίως λατρευτικό χαρακτήρα . Στα Πηλικάτα ερευνήθηκαν λείψανα προϊστορικού οικισμού, ο οποίος χρονολογείται από την ΠΕ περίοδο.

Το κτήριο του μουσείου κτίστηκε στη δεκαετία του 1960 ακολουθώντας τα τότε αρχιτεκτονικά πρότυπα. Η έκθεση καταλαμβάνει τον προθάλαμο και τις τρεις αίθουσες, όπου εκτίθενται ευρήματα που χρονολογούνται από τη γεωμετρική έως και τη ρωμαϊκή περίοδο.

Στις συλλογές του μουσείου περιλαμβάνονται ευρήματα από τα Γεωμετρικά μέχρι και τα Ρωμαϊκά χρόνια από τις ανασκαφές στον Αετό και στις άλλες θέσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια κατηγορία αγγείων γεωμετρικής περιόδου τα οποία προέρχονται από τοπικό εργαστήριο γιαυτό και ονομάζονται Ιθακήσια.